Verhaaltjes voor het slapengaan die ongemerkt een taal leren

Voorlezen voor het slapengaan is in veel gezinnen het enige moment dat de hele week overeind blijft. Daarom is het de beste plek voor een tweede taal.

Op één voorwaarde: het mag geen taak worden.

Waarom juist voor het slapengaan

Voor het slapen is het kind rustig, is de aandacht bij één ding en herhaalt het ritueel zich elke dag. Drie dingen die taal leren zelden op een ander moment krijgt.

Bovendien wordt wat je vlak voor het slapen hoort iets beter onthouden dan hetzelfde midden op de dag.

Hetzelfde verhaal, dezelfde volgorde

Laat het kind kiezen, en laat het hetzelfde kiezen. Als het verhaal bekend is, volgt het kind niet meer wat er gebeurt maar let het op hoe het gezegd wordt.

Dan verschijnen de eerste zinnen die met de verteller mee worden gezegd, meestal die aan het einde van een pagina.

Kort is beter

Eén verhaal, tien minuten. Wil het kind meer, stop dan liever op het spannendste moment dan door te lezen tot iedereen uitgeput is.

Het doel is dat het er morgen weer om vraagt. Niet de lengte bouwt de woordenschat op, maar het terugkomen.

Geen overhoring

Vragen als „hoe zeg je dat in het Engels?” maken van een ritueel een toets. Het kind kiest dan het verhaal in de taal waarin geen toets is.

Wil je weten of het kind het begrijpt, wijs dan de plaat aan en laat het zelf zeggen. Zonder cijfer en zonder de uitspraak te verbeteren.

Twee talen op één avond

Sommige ouders lezen hetzelfde verhaal twee keer, één keer in elke taal. Bij jonge kinderen werkt dat, maar het ritueel wordt twee keer zo lang.

Om de avond wisselen is eenvoudiger: de ene avond in de thuistaal, de volgende in de leertaal, altijd hetzelfde verhaal.